اون قدیما (6)

در مجله وزین بخارا د در نوشته آقای ترکمان به مطلبی برخوردم که واگویه اش خالی از لطف نیست. آقای اصغر پارسا نماینده خوی در مجلس هفدهم و از یاران دکتر محمد مصدق در کتاب فرزند "خصال خویشتن" امده است: نقل به مضمون،قرار بوده در مجلس با نظر دکتر مصدق ( نخست وزیر) سلب مصونیت دکتر بقایی را در کمیسیون دادگستری رسیدگی شود. پس از شنیدن گزارش من گفتم: من رأی نخواهم داد.

مرحوم دکتر سنجابی پرسید : چرا؟

گفتم: برای اینکه پرونده می گوید که یک کشیده و دو ضربه شلاق به متهم زده اند. خوب این اقرار معتبر نیست و فایده ندارد.

... به منزل که رسیدم دکتر مصدق زنگ زد. موضوع جلسه را پرسید. و من گفتم که رأی به سلب مصونیت دکتر بقایی ندادم و علت را گفتم.

دکتر مصدق گفت: آفرین! خیلی خوب کاری کردی. هیپ کاری بهتر ازاین نیست که انسان تابع حق و وجدان باشد.

این نیست رفتار و کردار دکتر محمد مصدق، ساست مدار آزاده و محبوب و ملی ایران که در دوران کوتاه 28 ماهه نخست وزیری اش حتی برای دشمنانش هم قایل به هیچ عمل ناروا و خلاف حق و اخلاق نبود.

این گونه است رفتار و منش آزادگان که تا دنیا باقیست. نام و یاد نیکشان بر تارک تاریخ ایران می درخشد. هر چند برخی در این زمانه از گفتن نامش هم ابا و هراس داشته باشند؛ چه رسد به اینکه در نکو داشت او کاری بکنند!!