قلِفی( نوعی شیرینی است.)
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
انگار این مردم و دیارش پس از سالیان سال هیچ پیشرفتی در عرصه ادب و علم و اخلاق نداشته و ندارد. پنداری روز به روز به جای ترقی و تعالی در کلیه امور علمی و عقلی و انسانی و آزادگی و ... در مسیر هبوط و سقوط، زوال و نزار هویت و منش انسانی سیر قهقرایی را طی طریق می کند. شاید مصداق این شعر طنز تلخ مرحوم استاد حبیب یغمایی مدیر مجله تعطیل شده یغما باشیم!!
نقل از مجله بخارا شماره 114
خواه مشروع و خواه نا مشروع باید اندوختن زر ای فرزند
چون از این پل که زندگانی هست نبود راه دیگر ای فرزند
علم و دانش مجوی و حکمت و پند چون نهالی است بی بر ای فرزند
پای بوسی و چاپلوسی کن گر که خواهی شوی سر ای فرزند
تا توانی بدزد از هر راه چون بزرگان کشور ای فرزند
بیمی از دایدگستریت مباد وز مکافات داور ای فرزند
که صلاح و فساد را در ملک نیست پاداش و کیفر ای فرزند
هیچ قانون ترا نتابد دست گر که باشی توانگر ای فرزند
سودها یابی ار نداری شرم از خدا و پیمبر ای فرزند
بی نوا و فقیر کسی مانی گر نمانی چو من خر ای فرزند
شاد زی 20/8/95
برچسب:
نویسنده: یاسین موسوی‌پور